Traditionele anticonceptiepillen met daarin synthetische oestrogenen en progestagenen zijn impopulair aan het worden. Hoewel er al tientallen jaren ervaring mee is en de werking en veiligheid goed bekend en uitstekend zijn, is de huidige generatie gebruiksters huiverig voor deze hormonen. Misinformatie op sociale media voedt het wantrouwen en vele vrouwen geven aan bijwerkingen te ervaren. Zonder iets af te doen aan deze ervaringen is er desalniettemin weinig objectief bewijs dat de hormonen hier echt verantwoordelijk voor zijn.
Toch klinkt de roep veelvuldig dat er betere anticonceptiemiddelen voor vrouwen op de markt moeten komen. Dat is niet eenvoudig. Er bestaan vele pillen, pleisters, injecties, vaginale ringen, implantaten, (hormoon)spiraaltjes enz. in diverse samenstellingen en doseringen. Het is vrijwel onmogelijk om een anticonceptiepil te ontwikkelen die significant minder bijwerkingen geeft dan de bestaande, uiterst veilige methoden. Dergelijke studies zouden daarop moeten worden gepowered, terwijl het oorzakelijk verband met de te bestrijden bijwerking en de oorspronkelijke pil meestal niet echt vaststaat. Alleen een post-marketing surveillance studie kan aannemelijk maken dat een nieuwe pil bv. minder vaak veneuze tromboses laat zien om de benodigde aantallen te verkrijgen. Bovendien is zo’n nieuwe pil aanvankelijk relatief duur om investeerders aan te trekken, veel duurder dan de overwegend generieke bestaande pillen. Vrij kansloos dus als je het mij vraagt.
Vandaar dat mijn interesse gewekt werd door een aantal berichten in de media (zoals in NRC en Leidsch Dagblad) waarin Women on Waves en het LUMC een nieuwe hormoonloze pil beloven. Het geheim: een wekelijke dosering van 50 mg mifepriston. Eenmalig mifepriston in hoge dosering staat ook bekend als de abortuspil en een chronische inname van een relatief lage dosering zou innesteling van een bevruchte eicel moeten voorkomen. De observationele studie vindt plaats in 14 klinieken in Nederland en wordt met crowdfunding gefinancierd. Onderzoekster Kleiverda neemt in de NRC ook vast een voorschot op een mogelijk ander voordeel, nl. minder kans op borstkanker. Een alleszins sympathiek initiatief zou je denken. Maar toch.
Mifepriston is (vooral) een antiprogestageen. Om dat hormoonloos te noemen is zonder meer misleidend. Ter vergelijking, tamoxifen is een (vooral) anti-estrogeen middel tegen borstkanker en noemen we een hormoonbehandeling. Ik werkte geruime tijd bij Organon en daar hebben we veelvuldig diverse antiprogestagenen getest als contraceptivum. Daar zijn we mee gestopt o.a. vanwege bijwerkingen op het endometrium (merkwaardige histologische veranderingen) en potentiële teratogeniciteit (een absolute showstopper bij dit soort indicaties). Dat wordt nog heel wat om later te gaan claimen dat deze middelen veiliger zijn dan de hormonen in de pil. Ook de zeer negatieve connotatie van mifepriston als abortuspil gaat, hoe onterecht op zichzelf ook, niet helpen een levensvatbaar product op de markt te krijgen, zeker niet in de Verenigde Staten.
Er wordt enigszins triomfantelijk gemeld dat de farmaceutische industrie niet betrokken is bij deze studie. Maar is er nagedacht hoe zo’n pil gecommercialiseerd moet worden, over de verpakking, productie, distributie, bijwerkingenrapportage, investeringen in post-marketing surveillance, aansprakelijkheid enz.? Dit initiatief gaat dus misschien een mooie publicatie opleveren maar zeker geen product als er niet een geïnteresseerd bedrijf bij betrokken is. Misleidende publiciteit als het verkopen van de methode als hormoonloos en mogelijk preventief tegen borstkanker gaat niet helpen en is eigenlijk een vorm van niet toegestane pre-marketing. Een farmaceut had in zo’n geval al een klacht gekregen. Mijn advies: Stop er mee en investeer het geld in goede voorlichting over de bestaande, uitstekende anticonceptiemiddelen. Daar zijn er heel veel van.
(621 keer gelezen)